در حالی که تنشها میان واشنگتن و تهران به اوج رسیده، مقامات تندروی ایران از جمله محسن رضایی اعلام کردهاند که سیاست «صبر استراتژیک» به پایان رسیده و تهران تسلیم فشارهای دونالد ترامپ نخواهد شد. در حالی که سالها پیش فرصتهایی برای تعامل و دستیابی به توافق وجود داشت، رویکرد فعلی دولت ترامپ که بر مبنای فشار حداکثری و مطالبه تسلیم بیقید و شرط بنا شده، عملاً مسیر دیپلماسی را مسدود کرده است.
دونالد ترامپ با ورود به جنگ علیه ایران، خود را درگیر فاجعهای کرده است که تبعات آن برای ایالات متحده و اقتصاد جهانی هزینههای سنگینی به همراه داشته است. علیرغم ادعای ضربه به زیرساختهای نظامی و حذف رهبران ایران، ارزیابیهای اطلاعاتی نشان میدهد تهران همچنان بخش عمدهای از توان موشکی و دسترسی عملیاتی خود به تنگه هرمز را حفظ کرده و اهداف هستهای آن نیز متوقف نشده است.
در مقالهای از هال برندز، سه سناریوی احتمالی برای جهان پس از دوران دونالد ترامپ بررسی میشود. برندز تأکید میکند که نظم بینالمللی فعلی، که توسط ایالات متحده پس از جنگ جهانی دوم بنیانگذاری شده بود، به پایان خود نزدیک است و کشورهای تجدیدنظرطلبی مانند چین و روسیه در حال به چالش کشیدن آن هستند.
این مقاله با تأکید بر اینکه ایران از نظر قانونی و فنی «حق غنیسازی اورانیوم» را ندارد، استدلال میکند که دولت دونالد ترامپ باید در هرگونه توافق با تهران، بر توقف کامل و دائمی فعالیتهای غنیسازی اصرار ورزد. متیو کرونیگ، نویسنده مطلب، فناوری غنیسازی را «دومنظوره» و مرتبط با ساخت سلاحهای هستهای میداند و معتقد است برای مقاصد صلحآمیز، نیازی به غنیسازی داخلی نیست، زیرا سایر کشورها سوخت مورد نیاز خود را از طریق «خدمات چرخه سوخت» بینالمللی تأمین میکنند.
در هفتم می ۲۰۲۶، دادگاه نظامی چین احکام سنگین و بیسابقهای را برای وزرای دفاع سابق، «وِی فِنگهه» و «لی شانگفو» صادر کرد. این دو مقام عالیرتبه به اعدام تعلیقی با تبدیل به حبس ابد دائم، بدون امکان عفو مشروط یا کاهش مجازات، محکوم شدند.
این مقاله به تحلیل یک «بازی جنگی» (Wargame) میپردازد که در سال ۲۰۲۵ در دانشگاه آلمان برگزار شد و در آن، نگارنده در نقش فرمانده نظامی روسیه، موفق به شکست ناتو در سناریوی حمله به لیتوانی شد. نکته کلیدی این شبیهسازی، نه توان رزمی مطلق، بلکه بهرهبرداری هوشمندانه از «فلج تصمیمگیری» در میان سیاستمداران اروپایی و بهویژه آلمان بود.
کتاب «دولت و سرباز» نوشته کوری شایک، تحلیلی عمیق و ضروری از روابط غیرنظامی-نظامی در ایالات متحده است که در شرایط سیاسی کنونی اهمیتی دوچندان یافته است. شایک، با تکیه بر تجربیات خود به عنوان یک متخصص سیاستگذاری نهادگرا، استدلال میکند که کنترل غیرنظامی بر ارتش نه تنها به معنای اطاعتِ بیچون و چرای نظامیان از مقامات قانونی است، بلکه منبع اصلی قدرت و در عین حال، نقطه آسیبپذیری دموکراسی آمریکا محسوب میشود.
این مقاله به بررسی معمای دیرینه سیاست خارجی آمریکا در قبال ایران میپردازد که برای تقریباً نیم قرن در تضاد بوده است: آیا واشنگتن به دنبال تغییر سیاستهای خاص ایران است یا خواهان تغییر رژیم این کشور؟ نویسنده، فرید زکریا، معتقد است که ایالات متحده در برخورد با ایران با دو رویکرد متضاد مواجه است: از یک سو، تمایل به حل مسائل خاص مانند محدودیتهای هستهای و از سوی دیگر، هدف سرنگونی رژیم. این تضاد، سیاستهای آمریکا را پیچیده کرده است؛ مذاکره با ایران به آن مشروعیت میبخشد، اما عدم مذاکره، حلوفصل مسائل کلیدی را غیرممکن میسازد.
در سالهای اخیر، رقابت اقتصادی میان ایالات متحده و چین به یکی از محورهای اصلی تحولات ژئوپلیتیک جهان تبدیل شده است. دولت ترامپ با اتخاذ رویکردی مبتنی بر تعرفههای سنگین و یکجانبه، سعی کرد پکن را به تغییر رفتار تجاری و کاهش کسری تراز تجاری وادار کند، اما این استراتژی با مقابلهبهمثل چین و استفاده این کشور از ابزار صادرات کانیهای خاکی کمیاب، با شکست مواجه شد.
طرح صلح ۲۰ مادهای دونالد ترامپ برای غزه با محوریت خلع سلاح حماس، به دلیل عدم تمایل این گروه به زمین گذاشتن سلاحها، در بنبست قرار گرفته است. حماس که بخشی از قلمرو غزه را کنترل میکند، اعلام کرده تا زمانی که اسرائیل بهطور کامل از نوار غزه عقبنشینی نکند، خلع سلاح نخواهد کرد.
صدور کیفرخواست علیه «رائول کاسترو»، رئیسجمهور سابق کوبا، توسط دولت دونالد ترامپ، نشاندهنده تشدید سیاستهای فشار حداکثری واشنگتن علیه هاوانا و آمادگی احتمالی برای مداخله نظامی است. این اقدام که در میامی و با هدف جلب نظر تندروهای کوبایی-آمریکایی صورت گرفت، در ادامه کارزار فشار اقتصادی و سیاسی است که پیشتر با ربودن نیکلاس مادورو در ونزوئلا آغاز شده بود.
مارکو روبیو، وزیر امور خارجه ایالات متحده، در حالی برای سفر به دهلینو و شرکت در نشست چهارجانبه «کواد» آماده میشود که روابط واشنگتن و هند به دلیل مجموعهای از تنشهای اخیر در وضعیت دشواری قرار دارد. در طول سال گذشته، عواملی نظیر اختلافنظر بر سر نحوه پایان درگیریهای هند و پاکستان، رویکرد تحقیرآمیز دونالد ترامپ در قبال مهاجران هندی، اعمال تعرفههای تجاری سختگیرانه، و محدودیتهای شدید بر ویزاهای H-1B، اعتماد دوجانبهای را که طی دههها شکل گرفته بود، به شدت تضعیف کرده است.
کتاب «کنتس خونآشام» نوشته شلی پوهاک، با نگاهی تحلیلی به ریشههای تاریخی و افسانهای «الیزابت باتوری»، مشهورترین قاتل سریالی زن جهان، میپردازد. این کتاب با بررسی اسناد تاریخی، افسانه حمام کردن باتوری در خون دختران باکره را به چالش میکشد و آن را ساخته و پرداختهی داستانسراییهای بعدی و توطئههای ژئوپلیتیک زمانه او میداند.
موضوع «غنیسازی صفر» در برنامه هستهای ایران، طی دو دهه اخیر به گرهای کور در روابط ایران و ایالات متحده تبدیل شده است. واشنگتن با پافشاری بر حذف کامل ظرفیت غنیسازی، در عمل با مقاومت سرسختانه تهران روبرو شده است؛ چرا که ایران این فناوری را نه تنها یک دارایی استراتژیک، بلکه نمادی از حاکمیت و غرور ملی خود میداند.
مقاله با بررسی ساختار قدرت در چین، به ویژه نقش کای چی و لی کیانگ در نظام سیاسی فعلی، نشان میدهد که شخصیتی با عنوان "معاون واقعی" برای شی جینپینگ وجود ندارد. کای چی، اگرچه به دلیل نزدیکی به شی جینپینگ توجه خاصی جلب کرده و به عنوان یکی از اشخاص مهم شناخته میشود، اما عملاً قدرتی مستقل یا متفاوت از آنچه شی تعیین میکند، ندارد.
فرید زکریا در این مقاله به واکاوی تناقض نیمقرنی در سیاست خارجی ایالات متحده در قبال ایران میپردازد. به باور او، واشنگتن همواره میان دو هدف متناقض سرگردان بوده است: یکی مذاکره برای حل مسائل مشخص (مانند برنامه هستهای) و دیگری تلاش برای تغییر یا سرنگونی رژیم حاکم.
دهههاست که ایالات متحده سالانه ۱.۳ میلیارد دلار کمک نظامی به مصر ارائه میدهد؛ کمکی که ریشه در تفاهمهای دوران پس از صلح مصر و اسرائیل دارد.
در این گفتگو، لوری ناتان، کارشناس برجسته میانجیگری، به تحلیل وضعیت شکننده آتشبس میان ایالات متحده و ایران میپردازد. اگرچه دونالد ترامپ اخیراً وضعیت آتشبس را «در آستانه فروپاشی» توصیف کرده است، ناتان معتقد است که این وضعیت را باید یک «پیوستار» دانست؛ جایی که طرفین علیرغم تبادل آتشهای مکرر و عدم پایبندی کامل، همچنان به دلیل فقدان منافع در تشدید درگیریها، از فروپاشی کامل و ازسرگیری جنگ گسترده اجتناب میکنند.
تحلیلگران بینالمللی طی نیمقرن اخیر با پرسیدن سوال اشتباه درباره «خواستههای جمهوری اسلامی»، دچار خطاهای راهبردی شدهاند. به باور علی هاشم، نویسنده این مقاله، ایران به عنوان یک نهاد سیاسی منسجم با تاریخی پنجقرنی، دارای غرایز استراتژیک ثابتی است که فراتر از تغییر دولتها یا نظامهای سیاسی عمل میکند.
سفر اخیر دونالد ترامپ به پکن و نشست او با شی جینپینگ، برخلاف دیدارهای رؤسایجمهور پیشین آمریکا، با پوشش رسانهای بسیار محدود و سردی از سوی دولت و رسانههای چین مواجه شد. در حالی که در گذشته اینگونه بازدیدها با تبلیغات گسترده همراه بود، این بار رسانههای دولتی چین حتی به اخبار داخلی و دیدارهای کماهمیتتر، اولویت بیشتری دادند.
پس از سالها که مردم عادی فضاهای عمومی را به تدریج تصاحب کرده بودند، جنگ آمریکا و اسرائیل باعث شده جمهوری اسلامی ایران دوباره کنترل این فضاها را به دست گیرد. سپاه پاسداران و بسیج با حضور فعال در خیابانها و تظاهرات مختلف، فضای عمومی را به کنترل خود درآوردهاند.
در سال ۱۹۶۸، آمریکا با موجی از خشونتهای سیاسی از جمله ترور مارتین لوتر کینگ جونیور و رابرت اف. کندی روبرو شد که جامعه را در شوک فرو برد.
اهدای هدایای دیپلماتیک همواره بخشی جداییناپذیر از روابط بینالملل بوده و کارکردی اجتماعی برای تسهیل پیوندهای پایدار میان رهبران کشورها ایفا میکند. پاول برامل در مقاله خود با بررسی اهمیت این سنت دیرینه، به ویژه در ارتباط با دونالد ترامپ، توضیح میدهد که هدایا در دیپلماسی فراتر از یک کالا هستند و به عنوان ابزاری برای انتقال پیام، تقویت روابط تجاری و امنیتی و یا نمایش قدرت نرم عمل میکنند.
ایران در حال حاضر در یک جنگ ادراکی و رسانهای هوشمندانه، پیشدستی کرده و با بهرهگیری از فرهنگ اینترنتی، طنز و تولیدات هوش مصنوعی، موفق به جلب توجه جهانی شده است. برخلاف تصور سنتی که پروپاگاندا را مجموعهای از دروغها یا حسابهای جعلی میداند، استراتژی جدید ایران بر اساس تولید محتوایی است که هدفش «اثبات» یک ادعای خاص نیست، بلکه ایجاد حس و حالی (Vibe) است که مخاطب را درگیر کرده و با ابزارهای طنز و میم، روایتی ضدآمریکایی را به شکلی جذاب و قابل هضم عرضه میکند.
در مقالهای از مجله Foreign Policy به قلم سام اسکُو، نگرانیهای اوکراین و شرکای اروپایی آن درباره تاثیر جنگ احتمالی آمریکا در ایران بر دریافت موشکهای پدافند هوایی پاتریوت بررسی شده است. اوکراین که برای مقابله با حملات موشکی روسیه به این تسلیحات وابسته است، نگران کمبود این موشکها به علت درگیریهای آمریکا در ایران و فرستادن بخشی از ذخایر خود به خاورمیانه است.
| گرایش سیاسی | میانه | مخاطبین اصلی | دیپلماتها، تحلیلگران سیاسی، دانشگاهیان، سیاستگذاران |
|---|---|---|---|
| کشور مبدأ | ایالات متحده |