استراتژی «پایان بازی» دونالد ترامپ در قبال ایران، عملاً به معنای عقبنشینی ایالات متحده و تسلیم در برابر خواستههای تهران تعبیر میشود. ترامپ با پیشنهاد آتشبس ۳۰ روزه و مذاکره، در واقع اعتراف ضمنی به شکست در تغییر رفتار ایران داشته است؛ در حالی که تهران نه تنها امتیازی نداده، بلکه با بهرهبرداری از این فرصت، در حال تثبیت کنترل خود بر تنگه هرمز و وادار کردن کشورهای وابسته به انرژی به پذیرش شروط خود است.
تلاشهای اخیر دونالد ترامپ برای دستیابی به توافق با ایران، با ابهامات فراوان، آشفتگی سیاسی و انتقادات گسترده حتی از سوی متحدان نزدیک او همراه شده است. ترامپ که در ابتدا با اعتمادبهنفس از نهایی شدن توافق سخن میگفت، در پی واکنشهای منفی مجبور به عقبنشینی شد و ماهیت آن را تغییر داد.
جاناتان چیت در تحلیلی به بررسی اظهارات اخیر دونالد ترامپ درباره عروسی پسرش، دونالد ترامپ جونیور، با بتینا اندرسون پرداخته و آن را بازتابی از خودمحوری و بیاعتنایی همیشگی رئیسجمهور نسبت به اطرافیانش میداند. ترامپ در پاسخ به سوالی درباره حضورش در این مراسم، ضمن ابراز تردید در شرکت کردن، مسائلی مانند درگیریهای مربوط به ایران و ترس از انتقادات رسانهای را بهانهای برای عدم حضور خود عنوان کرد؛ بهانههایی که با توجه به فعالیتهای روزمره او، از جمله برگزاری رویدادهای ورزشی و صرف وقت برای پروژههای شخصی در کاخ سفید، به شدت متناقض و غیرواقعی به نظر میرسند.
مقاله «افسانه حداقل دستمزد»، اجماع دیرینه «نئولیبرالیسم» را که مدعی بود افزایش حداقل دستمزد به ناچار موجب نابودی مشاغل و رکود اقتصادی میشود، به چالش میکشد. نویسندگان با استناد به شواهد تجربی در سیاتل و دیگر ایالتهای آمریکا، نشان میدهند که نه تنها پیشبینیهای فاجعهبار تحقق نیافت، بلکه افزایش دستمزدها با تقویت قدرت خرید کارگران و تحریک تقاضا، به رونق اقتصادی کمک کرد.
گزارش اخیر نیویورکتایمز مبنی بر تلاش ایالات متحده و اسرائیل برای انتصاب محمود احمدینژاد به عنوان رهبر ایران در آغاز جنگ، بازتابهای گستردهای داشته است. بر اساس این گزارش، طرفهای غربی در تلاش بودند تا از احمدینژاد به عنوان چهرهای کلیدی برای گذار سیاسی و پایان دادن به درگیریها استفاده کنند، اما این طرح با ناکامی مواجه شد.
مقاله حاضر با بررسی رویکرد دونالد ترامپ در قبال رهبران خودکامه جهان نظیر ولادیمیر پوتین و شی جینپینگ، پرسشهایی اساسی درباره تعهد او به ارزشها و امنیت ملی ایالات متحده مطرح میکند. ترامپ در اظهارات خود، بارها با اتخاذ مواضعی دوپهلو، رفتارهای خصمانه این کشورها علیه آمریکا، از جمله حملات سایبری و نفوذ به زیرساختهای حیاتی را با ادعای «انجام اقدامات مشابه توسط آمریکا» توجیه کرده است.
استراتژی جدید رئیسجمهور ترامپ در قبال ایران که با پیشنهاد یک «نامه اعلام آمادگی» برای پایان جنگ و آغاز دورهای ۳۰ روزه از مذاکرات همراه است، در واقع نشاندهنده عقبنشینی راهبردی ایالات متحده و اعتراف ضمنی به شکست در برابر تهران است. با توجه به بینتیجه بودن فشارهای پیشین، ایران با شروطی مقتدرانه خواستار رفع تحریمها، تداوم غنیسازی و کنترل تنگه هرمز است.
| گرایش سیاسی | چپ میانه | مخاطبین اصلی | روشنفکران، دانشگاهیان، فرهیختگان، علاقهمندان به تحلیلهای عمیق |
|---|---|---|---|
| کشور مبدأ | ایالات متحده |